Kompleks klasztorny Kuragala

Opis

Kompleks klasztorny Kuragala znajduje się w odległości 2,25 km od 14. słupka milowego na drodze Balangoda-Uggal Kalthota. Klasyczne dziedzictwo buddyjskie ujrzało światło dzienne i zostało zsynchronizowane ze starożytnymi klasztorami, takimi jak Vessagiriya, Ritigala, Dimbulagala, Sithulpavuwa i Mihinthalaya.
Z nielicznymi jaskiniami o znaczeniu religijnym, narodowym, kulturowym i historycznym, jaskinia ta jest wyjątkowym miejscem, które nie ma sobie równych. Według legendy, dawna nazwa tej gigantycznej skały to “Kuharagala”, a nie “Kuragala”. Chociaż Kuragala, ogólnie rzecz biorąc, definiuje to miejsce, istnieje kilka jaskiń o charakterze szczytowym, mianowicie Kuragala i Hituwangala, która została wyznaczona ze względu na swój naturalny obszar z naturalnym wgłębieniem we wschodnim zboczu skały. Ten otwór skalny ma 5-6,5 m głębokości i jest wystarczająco szeroki, aby mogły się w nim zmieścić dwie osoby jednocześnie.

Więcej szczegółów na temat tej atrakcji

Znaczenie historyczne

Korzenie kompleksu klasztornego Kuragala sięgają czasów starożytnych. Miejsce to zdobią bramińskie inskrypcje sprzed wieków. Niestety, muzułmańscy fundamentaliści zniszczyli to bogate dziedzictwo buddyjskie pod koniec XX wieku. Uciekli się do systematycznego usuwania śladów poprzez stosowanie stężonego kwasu i przekształcanie jaskiń w meczety. Bramińskie inskrypcje, jedne z najstarszych na Sri Lance, zostały pokryte cementem i betonem. Domy budowano obok tabliczek ogłaszających ten obszar chronionym rezerwatem archeologicznym, nie okazując szacunku dla jego historycznego znaczenia. Buddyjski kapłan zarządzający świątynią musiał uciekać z powodu przemocy i gróźb ze strony zbliżających się muzułmanów. Niestety, rząd przymykał oko na te zniszczenia, ulegając naciskom ze strony ograniczonych muzułmańskich polityków.

Odrodzenie i rekonstrukcja

W 2013 roku dział archeologiczny w końcu przebudził się z letargu i postanowił podjąć działania. Nielegalne budynki zostały przeznaczone do rozbiórki, a mieszkańcy mieli zostać przesiedleni i odzyskany teren archeologiczny. Dział zainicjował również nowe badania, odnajdując inskrypcje w jaskiniach skalnych i prowadząc wykopaliska. Jednak te działania spotkały się z silnym sprzeciwem i ostatecznie zostały wstrzymane.

Niemniej jednak, w lutym 2021 roku, pojawił się promyk nadziei, gdy świątynia została przekazana Czcigodnemu Rajakeeya Panditha Wataddara Gnanissara Nayake, popularnie znanemu jako Nelligala Hamuduruwo. Pod hasłem "Yali Pibidena Kuragala" (Odrodzenie Kuragali) rozpoczęto odbudowę tego świętego obszaru. Oprócz renowacji klasztoru, plany obejmują budowę Domu Świętych Relikwii, Pawilonu Bodhi i strzelistego posągu Buddy. Przewiduje się również budowę majestatycznych, 150-metrowych schodów, ozdobionych wielkim posągiem lwa, jako hołd dla tych, którzy chronili Święty Obszar Kuragala i przywrócili go społeczności buddyjskiej. Ponadto, w planach jest budowa zbiornika wodnego o nazwie "Kuragala Wewa".

Działania na rzecz ochrony

Z uwagi na bogactwo artefaktów religijnych w Kuragali, wszystkie prace budowlane prowadzone są za zgodą i nadzorem Departamentu Archeologii. Głównym celem jest ochrona miejsc, w których przypuszczalnie odkryto dowody historyczne. Prace budowlane prowadzone są z najwyższą starannością na płaskim, czarnym płaskowyżu skalnym w rejonie Kuragali, co zapewnia ochronę cennych pozostałości historycznych.

Dowody prehistoryczne

Obszar Kuragali świadczy o osadnictwie ludzkim w późnym plejstocenie. Wykopaliska odsłoniły kamienne narzędzia, skamieniałe fragmenty kości oraz szczątki ludzkiego szkieletu, którego wiek szacuje się na ponad 8000 lat. Znaleziska te wskazują, że mieszkańcy Kuragali zajmowali się nie tylko łowiectwem, ale także rolnictwem. Ponadto, pozostałości muszli morskich i małży dodatkowo sugerują ich ścisły związek z regionami nadmorskimi.

Klasztor buddyjski

Kuragala pełniła funkcję klasztoru buddyjskiego od III wieku p.n.e. do I wieku n.e. Jaskinie w tym miejscu zostały poświęcone mnichom buddyjskim przez hojnych darczyńców. Jaskinie te zapewniały mnichom ochronę podczas corocznego odosobnienia w porze deszczowej, zgodnie z buddyjską tradycją therawady. Inskrypcje w jaskiniach upamiętniają imiona darczyńców i ich religijne datki. Na szczycie Kuragali stoi ceglana stupa z 1971 roku, obecnie objęta ochroną konserwatorską. Stupa ta nawiązuje do tradycji Akaśa Chaithya, wznoszonej od VII wieku n.e. jako punkty orientacyjne i punkty orientacyjne.

Muzułmańskie Sanktuarium

Wśród starożytnego dziedzictwa buddyjskiego znajdują się również pozostałości muzułmańskiej świątyni. Arabskie inskrypcje i nagrobek derwisza łączą świątynię ze starożytnymi tradycjami muzułmańskimi. Wykuty w skale mihrab wskazuje kierunek do Kaaby (kibla). Chociaż budowle te powstały w XX wieku, historyczne przeznaczenie świątyni jest ewidentne.

Pogoda na najbliższe trzy dni w pobliżu tej atrakcji

POGODA W BALANGODZIE

Wideo