Kalutara Bodhiya

Opis

Kalutara ma znaczenie historyczne, ponieważ była jednym z 32 miejsc wskazanych przez Arahanta Mahindę Thero królowi Devananpiya Tissa w II wieku p.n.e. jako miejsce, w którym zasadzono jedno z trzydziestu dwóch drzew świętego drzewa Sri Maha Bodhi w Anuradhapurze, któremu król udzielił ochrony. W syngaleskim Maha Bodhi Wansa, gdy Portugalczycy podbili prowincje nadmorskie w 1505 r. n.e., słynne Kalutara Bodhiya przetrwało nienaruszone. W XVI wieku to święte miejsce zostało wykorzystane jako portugalski fort. Chociaż nigdy nie zostało uszkodzone Bodhi, ludzie nie szanowali go w tym okresie. Późniejsze zasadzenie Bodhi na dolnym tarasie Pahala Maluwa przez indyjskiego księcia z kraju Pandya o imieniu Wickrama Pandya w 1042 r. n.e. sprawiło, że społeczeństwo zaczęło czcić i uważać to miejsce za święte. Ten indyjski książę został władcą regionu Kalutara.

Więcej szczegółów na temat tej atrakcji

Historia Kalutara Bodhiya rozpoczyna się od legendarnego drzewa Bo w Buddha Gaya. Książę Siddhartha Gautama osiągnął oświecenie pod jego rozłożystymi gałęziami, przekształcając je w czczony symbol obecności Buddy. Wieki później sadzonka pierwotnego drzewa została przywieziona na Sri Lankę przez bhikkhunī Sanghamittę, córkę króla Asoki i siostrę bliźniaczkę czcigodnego mnicha Mahindy, który wprowadził buddyzm na wyspę. W 288 roku n.e. sadzonka ta została posadzona w parku Mahamehavana w Anuradhapurze, dając początek Sri Maha Bodhi, najstarszemu udokumentowanemu drzewu na świecie.

Udokumentowana historia drzewa Sri Maha Bodhi, opisana w syngaleskim dziele literackim „Bodhiwamsa”, ujawnia, że drzewo wydało osiem owoców, z których każdy zawierał cztery nasiona. Nasiona wykiełkowały, dając w sumie 32 sadzonki. Sam Mahinda wyznaczył miejsca ich sadzenia, a Kalutara była jedną z wybranych lokalizacji. Drzewo w Kalutarze przetrwało jednak jedynie do XV wieku n.e.

W 1042 roku n.e. książę Pandyan, Wickrama Pandyan, posadził drzewo Bo na obecnym Dolnym Tarasie kompleksu Kalutara Bodhi. Akt ten, dokonany w czasie, gdy był wicekrólem regionu Kalutara, miał na celu zyskanie poparcia lokalnej społeczności, pomimo jego hinduistycznych przekonań. Z czasem miejsce to stało się święte dla buddystów. W XV wieku region najechali Portugalczycy, co doprowadziło do spadku opieki nad drzewem i jego wymarcia. Jednak po kilku dekadach drzewo cudownie się odrodziło.

Doceniając popularność tego miejsca wśród miejscowej ludności, Portugalczycy przekształcili ten teren w fort podczas swojej okupacji w XVI wieku. Następnie Holendrzy i Anglicy, którzy poszli w ślady Portugalczyków, również wykorzystali ten teren do celów administracyjnych i wojskowych. W XIX wieku rząd brytyjski planował budowę mostu kolejowego w Kalutarze, co wymagałoby wycięcia drzewa Bodhi. Jednak dzięki gwałtownym protestom Sandanayake Upasaki, świeckiego buddysty z regionu Kalutara, most został zbudowany bez szkody dla czczonego drzewa.

Pochodzenie drzewa Bōdhi

Drzewo Bōdhi jest głęboko czczone przez buddystów ze względu na związek z oświeceniem Buddy. Symbolizuje duchowe przebudzenie, mądrość i drogę do oświecenia. Samo drzewo należy do gatunku Ficus religiosa, znanego również jako święte drzewo figowe.

Legenda głosi, że książę Siddhartha Gautama, historyczny Budda, poszukiwał duchowego wyzwolenia i oświecenia. Medytował pod osłoną drzewa Bōdhi w Buddha Gaya w Indiach, aż osiągnął oświecenie i stał się przebudzony. Wydarzenie to jest uważane za przełomowy moment w historii buddyzmu.

Historia drzewa Bōdhi w Buddha Gaya

Drzewo Bōdhi w Buddha Gaya zyskało ogromną cześć i stało się obiektem kultu po oświeceniu Buddy. Już za życia Buddy było uznawane za miejsce święte. Cesarz Dhammasoka, pobożny buddysta, organizował coroczne święto ku czci drzewa, co wywołało niechęć jednej z jego królowych, Tissarakkhy. Próbowała zniszczyć drzewo, wbijając w jego korę ciernie 'mandu', ale drzewo cudownie odrosło.

Zniszczenie i odrodzenie pierwotnego drzewa stało się powracającym tematem. Król Puspyamitra zniszczył drzewo w II wieku p.n.e. podczas prześladowań buddyzmu, a król Sassanka zniszczył jego następcę w VII wieku n.e. Obecne Drzewo Bōdhi w Buddha Gaya zostało posadzone w 1881 roku przez brytyjskiego archeologa, zastępując poprzednie, które obumarło ze starości.

Drzewo Bōdhi na Sri Lance

Theri Sanghamitta, córka cesarza Dhammasoki, przywiozła na Sri Lankę sadzonkę z pierwotnego Drzewa Bōdhi. W towarzystwie Czcigodnego Mahindy Mahā Thery wyruszyła w podróż, która zaprowadziła ją przez różne miejsca, aż dotarła do Anuradhapury na Sri Lance. Po drodze sadzonka była pielęgnowana i chroniona.

W 288 roku n.e. drzewko zostało uroczyście posadzone w parku Mahamevna w Anuradhapurze. Ponieważ pierwotne drzewo Bōdhi w Biharze zostało zniszczone, Sri Maha Bōdhi w Anuradhapurze szczyci się tytułem najstarszego na świecie, udokumentowanego żywego drzewa. Jego historyczne znaczenie zostało udokumentowane w Bōdhi Vansa, klasycznym tekście szczegółowo opisującym historię drzewa Bōdhi.

Sadzonka przyniesiona przez Theri Sanghamittę wydała osiem owoców, z których każdy zawierał cztery nasiona. Nasiona te zostały zasadzone w różnych miejscach Sri Lanki, zgodnie z instrukcjami Czcigodnego Maha Mahindy Thery. Lista miejsc, w których posadzono sadzonki, obejmuje Malwessa Vehera, Polonnaruwę, Ruhunu Rata Magama, Mahiyanganaya i wiele innych. Te potomstwo służyło jako symbole pierwotnego Drzewa Bōdhi i odegrało kluczową rolę w buddyjskiej pobożności.

Fundacja Kalutara Bodhiya

Fundacja Kalutara Bodhiya Trust (KBT) odegrała kluczową rolę w przekształceniu Kalutara Bodhiya w sanktuarium religijne. W 1931 roku powstało Towarzystwo Buddyjskie Kalutara, którego celem była ochrona dobrobytu buddystów i wspieranie rozwoju buddyzmu w regionie. Po uzyskaniu przez Sri Lankę niepodległości w 1948 roku, Sir Cyril de Soysa, wybitny prawnik, senator i notariusz, zaapelował do rządu premiera DS Senanayake o zapewnienie, aby miejsce to było wykorzystywane wyłącznie do celów religijnych.

Wideo